115 - Spijt over je eetgedrag

Jan 19, 2024

We kennen het denk ik allemaal wel: achteraf spijt hebben over wat we hebben gegeten. Na een diner in bed liggen en denken: 'Ik had dat toetje niet moeten nemen' of 'Waarom hou ik me toch nooit aan mijn plan'. Gevolgd door gedachten als: 'Zie je wel, ik kan dit gewoon niet' of 'Het gaat gewoon nooit lukken'. En vervolgens worden we dan boos op onszelf. En willen we de handdoek in de ring gooien.  

Ik kan je één ding vertellen: spijt hebben over je eetgedrag is het slechtste wat je kunt doen. Spijt hebben over iets houdt je namelijk in het verleden. En in het verleden kun je niets veranderen of oplossen. Bovendien zorgt het hebben van spijt ervoor dat je relatie met jezelf steeds slechter wordt. Weet dus dat je nooit, maar dan ook nooit ergens spijt van hoeft te hebben. Echt nooit. Spijt is een manier van je brein om jouw acties uit het verleden te veroordelen. Maar alle acties die je hebt gedaan, heb je op dat moment gedaan vanuit een reden. En die reden was dat je op dat moment dacht dat dat het juiste was om te doen.

Beter kun je spijt gebruiken om het in de toekomst anders te doen. Als je kijkt naar iets dat je hebt gedaan, maar waarvan je achteraf spijt hebt omdat je het hebt gedaan. Of omdat je het op een bepaalde, achteraf onhandige manier hebt gedaan, dan kun je deze ervaring gebruiken om het in de toekomst anders te regelen voor jezelf. In de podcast van deze week vertel ik je hoe je dat kunt doen. 

Veel luisterplezier!

 

 

GRATIS BREINHACKS!

Vind je alles dat je leert in de podcast interessant? Dan ga je ook heel blij worden van het e-book dat ik voor je heb samengesteld met daarin mijn VIJF beste Breinhacks om vanaf vandaag weer controle te krijgen over je eetgedrag.  

Je kunt ze HIER gratis downloaden

 

 

Podcast manuscript

Dag mooie vrouw! Daar ben ik weer! Nog steeds vanuit een wondermooi en ijskoud Zweden. Gisternacht was het min 20. En toen ik gistermorgen met de honden liep was het nog steeds min 16. Dus het duurde even voordat ik buiten was. Want Teun moest eerst zijn fleece aan en daarna ook nog vier schoentjes. En vooral dat laatste is echt een crime. Daar zit namelijk van dat hele sterke klitteband aan en dat plakt steeds aan elkaar. Plus dat Teun die schoentjes natuurlijk niet aan wil en ze dus niet aan zijn poten wil.

Meestal doe ik het daarom zonder, maar nu moest het gewoon, het was echt te koud voor hem anders. En Odin lag natuurlijk heel relaxt te wachten buiten in de sneeuw. Die heeft echt helemaal nergens last van. Die is het liefste buiten met dit weer.

Op dit moment giert de wind om het huis heen en is het heel bewolkt. Voor vandaag is namelijk sneeuw voorspeld. En vandaag is mijn verjaardag dus ik krijg weer eens ouderwets sneeuw op mijn verjaardag. Danny is op dit moment in Nederland dus ik vier het helemaal alleen met mezelf. Ik ga overigens wel wat leuks doen. Ik ga namelijk met Odin mijn allereerste agility les volgen. Ik ben echt heel benieuwd hoe dat is. Het staat al best een tijdje op mijn lijstje en nu we verhuisd zijn blijkt dat er iemand hier vlak in de buurt is die cursussen geeft dus vanmiddag ga ik daar samen met Odin naartoe. Ik denk overigens dat het voor mij zwaarder zal zijn dan voor de hond. Ik heb namelijk de conditie van een beer die net uit zijn winterslaap komt. En Odin heeft natuurlijk energie voor tien. Maar ik vermoed dat het voor hem mentaal vermoeiend zal zijn en dat is ook precies de bedoeling. Heel spannend dus allemaal!

Inmiddels zijn we ook in de tweede week beland van de Stop met Snaaien Challenge. Waar overigens meer dan 500 vrouwen aan deelnemen deze keer. Hoe cool is dat! Ik vind het zo fijn om te zien dat steeds meer vrouwen losbreken uit de eet-dieetspiraal en ervoor kiezen om op een andere manier om te gaan met eten en zichzelf.

Dat gaat natuurlijk allemaal niet zonder slag of stoot. Dat is echt een proces waar ik zelf ook zes jaar over heb gedaan. Deze week ontving ik van een van de deelneemsters een mail dat ze heel erg aan het balen was van zichzelf. Dat ze ’s-Avonds in bed lag en spijt had omdat het met het eten niet goed gegaan was die dag. Dat ze bijna op had willen geven, maar dat natuurlijk niet had gedaan. En ik vermoed dat ik vanavond, tijdens de live coaching zeker tien van dezelfde verhalen ga horen. Dit is namelijk wat altijd gebeurt in de tweede week van de challenge.

Ik schreef haar dat je nooit, maar dan ook nooit ergens spijt van hoeft te hebben. Echt nooit. Spijt is een manier van je brein om jouw acties uit het verleden te veroordelen. Maar alle acties die je hebt gedaan, heb je op dat moment gedaan vanuit een reden. En die reden was dat je op dat moment dacht dat dat het juiste was om te doen.

Punt is alleen dat je de meeste acties waarschijnlijk onbewust hebt gedaan. Dat je er helemaal niet over hebt nagedacht, maar dat je primair vanuit je emotie hebt gehandeld. Om de doodeenvoudige reden dat je nooit geleerd hebt hoe emoties werken. Daardoor heb je niet eerst een keertje diep adem gehaald en gevoeld wat je werkelijk nodig had. Maar heeft je oerbrein volledig automatisch je oude en onbewuste programma afgedraaid. Omdat je moe was, omdat je gestrest was, omdat je verdrietig was, omdat je boos was of omdat je je blij voelde en iets wilde vieren. En dat is allemaal OK. Maar door vervolgens spijt te hebben van wat je hebt gedaan, veroordeel je achteraf jouw zelf uit het verleden. En het gevolg daarvan is dat jouw huidige zelf het allemaal perfect wil doen. Om je ervoor te beschermen dat je jezelf in de toekomst niet veroordeelt.  

Maar weet dat wanneer je nu heel bewuste keuzes maakt voor jezelf en wanneer je nu helemaal OK bent met de reden voor die keuze, dat je dan jezelf in de toekomst nooit iets hoeft te verwijten. Het enige dat kan gebeuren is dat je achteraf terugkijkt en dat je vanuit de kennis en het bewustzijn dat je dan hebt wellicht een andere keuze zou hebben gemaakt. Dus beloof me vanaf nu dat je jezelf vanaf nooit, maar dan ook echt nooit, meer een verwijt maakt over iets dat je hebt gedaan.

Verwijten maken gebeurt vaak omdat je vindt dat je iets moet doen. Zoals bijvoorbeeld iedere dag een gezonde maaltijd koken. Of iedere dag tien keer opdrukken. Of iedere dag je eetplanning maken. OK, die laatste moet natuurlijk wel ha, ha. Nee, alle gekheid op een stokje, dat moet ook niet. Ik spreek liever van ergens voor kiezen. Het grote voordeel wanneer je het hebt over kiezen in plaats van over moeten is dat je de druk eraf haalt dat iets op een bepaalde manier moet of hoort te gaan. Daardoor ervaar je gelijk veel minder stress en veel meer vrijheid waardoor je oerbrein tot rust komt en je minder zal saboteren.

Wat je ook doet door het woord kiezen te gebruiken is dat je jezelf dwingt om bewust te worden voordat je iets doet. Je dwingt jezelf om ergens over na te denken. Omdat wanneer je ergens voor kiest, je echt zelf de verantwoording gaat nemen voor de resultaten die je creëert door datgene dat je doet. En daardoor sta je er veel meer bij stil wanneer je iets gaat doen.

In plaats van moeten plannen ga je er daarom voor kiezen om je planning te maken. Omdat je weet dat dit je helpt op het moment dat je brein energie op is. En vaak is dat aan het eind van de middag. Op het moment waarop de meeste mensen beginnen te snaaien. Of op het moment waarop de meeste mensen steeds meer moeite ervaren om niet te gaan snaaien. En als je op dat moment nog moet gaan bedenken wat je gaat eten, dan is dat vrijwel onmogelijk. Maar wanneer je daar met een fris brein ruim van tevoren goed over hebt nagedacht, dan kun je gewoon je plan erbij pakken. Je hoeft dan niet meer na te denken, maar je kunt gewoon doen wat er op je plan staat. En dat kleine beetje brein energie dat je dan nog over hebt kun je gebruiken voor andere dingen. Bijvoorbeeld om te voorkomen dat je ruzie gaat lopen maken met je partner of je kinderen. Is het je ooit weleens opgevallen dat de meeste familieruzies ’s-Avonds zijn, aan de eettafel? Waarschijnlijk is dat omdat bij iedereen dan de brein energie op is. Waardoor je primair vanuit je emoties op elkaar gaat zitten reageren.

Goed, terug naar spijt hebben over iets. Spijt is een emotie. Het is iets dat je voelt. En de vraag is of het nu handig is om ergens spijt van te hebben of juist niet. De vraag is spijt een emotie is die je kunt gebruiken om je relatie met eten en jezelf te verbeteren. En ik denk het wel. Ik denk dat je spijt heel goed op een positieve manier kunt gaan gebruiken. Ik denk dat spijt je kan helpen om je veel bewuster te worden van waar je jezelf nog veroordeelt.

Als je kijkt naar iets dat je hebt gedaan, maar waarvan je achteraf spijt hebt omdat je het hebt gedaan. Of omdat je het op een bepaalde, achteraf onhandige manier hebt gedaan, dan kun je deze ervaring gebruiken om het in de toekomst anders te regelen voor jezelf. Als ik naar mezelf kijk, dan heb ik er heel lang spijt van gehad dat ik niet beter voor mezelf ben opgekomen in de eindfase van onze winkel. Dat ik niet harder met mijn vuist op tafel heb geslagen en dat ik niet bepaalde ideeën die ik had heb doorgedrukt. Als ik dat had gedaan waren we namelijk nooit failliet gegaan. En als dat toch was gebeurd, dan hadden we in ieder geval de schade en de gevolgen voor ons privéleven enorm kunnen beperken.

Maar aan de andere kant heeft die spijt-ervaring er wel voor gezorgd dat ik nu wel alles goed heb geregeld met mijn huidige bedrijf. En dat ik veel alerter ben op wat bepaalde situaties voor mij betekenen als er dingen zouden gebeuren. Ik heb door de ervaring uit het verleden geleerd om beter voor mezelf te zorgen. Om dingen beter te regelen voor mezelf en om ook echt voor mezelf op te komen. En ik denk dat dat de winst is van het hele gebeuren.

Het punt met spijt hebben van iets is, dat je brein je terugbrengt naar het verleden. En dat je dus constant gefocust bent op het verleden. Dat je denkt dat wanneer je het in het verleden anders had gedaan, dat je leven nu anders was geweest. Dat als je toen beter voor jezelf had gezorgd, dat je leven nu makkelijker was geweest of dat je misschien nu slanker zou zijn en gelukkiger. En misschien was dat inderdaad het geval geweest. Maar dat zul je nooit weten. En dat hoeft ook niet. Het is zoals het is omdat het is zoals het is. En zoals het nu is, is het de perfecte situatie voor je die je nodig hebt om je volgende stap te kunnen maken.

Spijt hebben van iets houdt je in het verleden. En in het verleden kun je geen dingen veranderen. In die zin is spijt hebben dus niet nuttig. En wordt het een heel vervelende stok om jezelf constant mee te slaan en te straffen. Waardoor je jezelf rot gaat voelen of schuldig en we eten allemaal wat je gaat doen als je je zo voelt.

Spijt gebruiken om jezelf de schuld te geven voor iets dat in het verleden is gebeurd is dan ook echt jammer van de tijd. Vechten met het verleden heeft namelijk geen zin. Het heeft alleen zin als je ziet wat je anders had kunnen doen en dat nu alsnog gaat doen. Laat spijt nooit de plek innemen van je dromen. Je kunt niet én dromen en spijt hebben tegelijk. Probeer het maar eens, dat gaat je niet lukken. Je hebt of spijt of je hebt een droom. Spijt zorgt er namelijk altijd voor dat je achteruit kijkt en vaak ook achteruit gaat of dingen niet doet die je zou moeten doen. Terwijl dromen totaal gericht zijn op de toekomst. Op vooruit gaan en op dingen doen die je nog nooit hebt gedaan.

Het is dus alleen OK om terug te kijken en ergens spijt van te hebben als je dat vervolgens gebruikt om je toekomst te veranderen. Maar spijt is niet zinvol als je het gebruikt om jezelf de put in te praten en er verder niets aan verandert.

Weet dat wanneer je terugkijkt op dingen die zijn gebeurd, dat je dat altijd doet vanuit een heel ander bewustzijn dan het bewustzijn dat je had toen je de dingen deed. Je bent nu een heel ander persoon dan de persoon die op dat moment het ding deed waar je nu spijt van hebt.

En vaak is dat het lastige aan het verhaal. De persoon die je nu bent heeft vaak geen compassie hebt voor jouw zelf uit het verleden. Maar geeft haar op de kop voor de dingen die ze heeft gedaan. Voor die zak snoep die ze toch in een keer heeft leeggegeten of over dat stuk taart waar ze geen nee tegen heeft gezegd. Of over de dingen die ze heeft gezegd tegen haar partner of de kinderen. Waarschijnlijk heb je dat allemaal gedaan vanuit een emotie waar je op dat moment in gevangen zat. En nu je uit die emotie bent en erop terugkijkt denk je: ‘My god, wat heb ik gedaan’… Daarom is het zo ontzettend belangrijk dat je leert hoe je je oerbrein kunt managen. Want wanneer je dat gaat doen, dan ga je leren hoe je om kunt gaan met al die situaties waarin je emoties het op dit moment nog overnemen. En waarvan je dus achteraf denkt: hoe heb ik dat nou kunnen doen…

Dan ga je leren hoe je om kunt gaan met je emoties zonder ze te gaan leven. En zonder te gaan handelen vanuit je emoties. Dus hoe je boos kunt zijn zonder boos te doen. Of hoe je verdrietig kunt zijn zonder verdrietig te doen. Dat zijn twee totaal verschillende dingen. Je gaat dan leren hoe je heel bewust je emoties kunt gebruiken om dingen te veranderen. En veel van ons doen dat al in de opvoeding van onze kinderen. Wij hebben ons soms echt doodgelachen toen we nog twee pubers in huis hadden. Maar dat deden we dan achteraf. Op het moment zelf speelden we dat we boos waren omdat ze iets echt onhandigs hadden gedaan. Of speelden we dat we heel serieus waren om een punt te kunnen maken. Of ik speelde de good guy en Danny speelde de bad guy. Iedere ouder weet dat dit soms nodig is.

Het punt is dus dat wanneer je met je huidige bewustzijn en vanuit neutraliteit terug gaat kijken naar iets wat je hebt gedaan, dat je het altijd anders ziet dan wanneer je er middenin zit. Wanneer je voor de TV zit te kijken naar een programma, laten we als voorbeeld nemen Winter vol liefde of B&B vol liefde of Boer zoekt vrouw. Dan zie je als kijker heel vaak al waar het naartoe gaat. En natuurlijk weet ik, dat is zo gesneden en gemonteerd om je in een bepaalde richting te leiden. Maar vaak zie je als kijker al heel snel hoe de hazen lopen. Bij Boer zoekt vrouw zie je vaak al tijdens de speed dates welke drie dames of heren het gaan worden en op dag één van het logeerweekend maak ik altijd al de pol. En negen van de tien keer heb ik het juist. Negen van de tien keer kan ik voorspellen wie er overblijft en of er überhaupt wel iemand overblijft. En als dan het logeerweekend komt dan weet ik ook vaak al hoe dat gaat verlopen. Hetzelfde geldt voor B&B vol liefde. Ik heb van de zomer echt op de bank gezeten en gedacht, come on, stuur dat mens nou gewoon weg. Dat gaat gewoon niet werken, dat ziet zelfs een blinde. Maar de persoon in de film, de persoon in het programma heeft het gewoon niet in de gaten. Dit zit midden in de emotie. En als je gevangen bent in een emotie of een verlangen, dan zie je niet wat er is, maar wat je wilt zien.

Ditzelfde fenomeen gelde ook als je terugkijkt naar dingen die je hebt gedaan. Je komt dan altijd vanuit een andere emotie en vanuit een ander bewustzijn. Zeker als dingen al wat langer geleden zijn. En de kunst is dan om jezelf daar niet voor te veroordelen. Maar om compassie te hebben naar jouw zelf uit het verleden die ook maar gewoon haar best deed om te overleven. Ik heb echt verschrikkelijke dingen gezegd en gedaan in het verleden, maar wel met de beste bedoelingen. En als ik daar nu naar terugkijk dan heb ik daar zo ontzettend veel van geleerd. En tegelijkertijd voel ik ook ontzettend veel compassie voor mijn emotioneel onhandige zelf uit het verleden. Die allerlei onhandige dingen deed omdat ze zich zo eenzaam en zo niet gezien voelde. Ik begrijp ook dat zij op dat moment niet anders kon dan wat ze heeft gedaan. Maar met het bewustzijn dat ik nu heb, zou ik dat totaal anders aanpakken.

Zoals je spijt kunt hebben van iets dat je in het verleden hebt gedaan. Of iets dat je in het verleden niet hebt gedaan, kun je ook vooraf spijt hebben. En met vooraf spijt hebben bedoel ik dat je spijt gebruikt om nu dingen te doen waarvan je weet dat je in de toekomst spijt gaat hebben als je ze nu niet hebt gedaan. Een mooi voorbeeld voor mij is mijn gebit. Ik heb een niet al te best gebit. Dat heb ik geërfd van mijn vader. Die had op zijn 24e al een kunstgebit.

En ik ben toevallig gisteren naar de tandarts geweest en die gaf aan dat wanneer mijn gebit een auto was geweest, dat het nu waarschijnlijk op de schroothoop had gelegen. Het zit echt vol met vullingen. En wat me echt zorgen baart is dat ik op de foto’s kan zien dat het glazig begint te worden. Ik weet niet of je ooit naar röntgenfoto’s van je eigen gebit hebt gekeken, maar ik zie dat het bot in de tand minder begint te worden. En als dat geldt voor mijn tanden, dan geldt dat natuurlijk ook voor de rest van mijn botten.

En wanneer ik dat weer combineer met het feit dat ik 15 jaar geleden bij een botscan al in het geel zat, dan weet ik dat ik spijt ga krijgen als ik nu geen actie daarop ga ondernemen. Ik ben dus heel druk aan het kijken hoe ik ervoor kan zorgen dat ik gezonde en sterke botten houd. Zodat ik ook op mijn zeventigste en tachtigste nog een sterke en zelfstandige vrouw kan zijn. En hetzelfde geldt voor mijn ogen. Want om hier te kunnen wonen op de plek waar we nu wonen heb je echt een auto nodig. Maar met slechte ogen kun je niet autorijden. Dus ook dat is een ding waarvan ik weet dat ik spijt ga krijgen als ik daar nu niet goed voor ga zorgen. En ik weet, je kunt niet alles voor zijn, maar ik wil voor mezelf wel kunnen zeggen dat ik er alles aan heb gedaan. Dus op die manier kun je spijt vooraf gebruiken om dingen te doen waar je nu echt geen zin in hebt. Zoals krachttraining of vullingen vervangen of bepaalde voedingsmiddelen laten staan vanwege het schadelijke effect dat ze hebben op jouw toekomstige gezondheid. In mijn geval dus mijn ogen.

Het is echt een heel goede oefening om gewoon eens twintig jaar in de toekomst te kijken en je af te vragen waar je spijt van zou hebben als je dat nu niet zou doen. Denk aan het maken van die reis of aan meer tijd doorbrengen met dierbaren. Wat kun je nu doen zodat je daar later geen spijt van hebt dat je het niet hebt gedaan. Nu heb ik aan het begin van deze podcast al gezegd dat je nooit ergens spijt van hoeft te hebben en dat spijt geen nuttige emotie is wanneer het je gevangen zet in het verleden en laat focussen op het verleden. Maar wanneer je het op deze manier bekijkt dan ga je spijt gebruiken als brandstof voor de toekomst. En ga je het gebruiken om je toekomst te creëren. Omdat spijt altijd gemixt is met angst zul je ook je oerbrein gaan activeren en daardoor wordt het een enorm krachtige emotie.

Dus wanneer je merkt dat je brein teruggaat naar het verleden en naar het hebben van spijt of naar teleurgesteld zijn in jezelf. Stel jezelf dan eens de vraag: wat heb ik ervan geleerd? Wat zou ik nu anders doen en hoe zou ik dat in mijn huidige leven kunnen toepassen? Maar ook: wat zou ik nu kunnen doen om te voorkomen dat ik spijt heb in de toekomst. Laat je gevoelens van spijt nooit de plek innemen van je dromen. Je hoeft niet boos te zijn op jezelf over dingen die je hebt gedaan in het verleden voordat je een betere toekomst voor jezelf kunt creëren. Terugkijken is altijd goed, leren van de dingen uit het verleden is altijd een goed idee, maar jezelf schuldig voelen of spijt hebben zet juist de rem op alles dat je doet.

Gebruik spijt om jezelf op te bouwen, niet om jezelf af te breken of af te remmen.

 

 

Kan jouw relatie met eten ook wel een boost gebruiken?

Maar heb je geen zin meer in calorieën, recepten en lijstjes? Download dan geheel gratis het e-book met daarin mijn... 

Vijf Beste Breinhacks

Voor meer controle over je eetgedrag

Daarmee krijg je binnen no-time en op een fijne manier weer de controle terug over jouw eetgedrag! 

HIER VIND JE ALLE INFORMATIE

DE NIEUWSTE PODCAST AFLEVERINGEN...

120 - Passie voor jezelf

Feb 23, 2024

119 - Zelfacceptatie

Feb 16, 2024

118 - Alles of niets denken

Feb 09, 2024