Wanneer ben je een gelukkige eter?

carola-van-bemmelen_wanneer-ben-je-een-gelukkige-eter
carola-van-bemmelen_wanneer-ben-je-een-gelukkige-eter

Als je alles zou kunnen eten wat je wilt

Voor de verschijning van het boek De Gelukkige Eter word ik momenteel vrij veel geïnterviewd. En een veelgestelde (heel goede) vraag is dan: ´Wanneer ben je een Gelukkige Eter?´. In de interviews geef ik meestal een korte reactie, maar in deze blog krijg je van mij de uitgebreide versie.

Wat veel mensen denken

Veel mensen denken dat ze een Gelukkige Eter zijn wanneer ze alles kunnen eten wat ze willen, wanneer ze willen en hoeveel ze willen en daarbij slank blijven. In mijn beleving word je daarvan juist een ongelukkige eter. Dat is immers wat we de afgelopen decennia gedaan hebben en veel heeft het ons niet gebracht. We zijn met z´n allen zieker, dikker en ongelukkiger dan ooit én we zijn compleet de leiding kwijt over ons eetgedrag.

Eten is als geld

Om goed uit te kunnen leggen hoe het werkt, maak ik graag de vergelijking met geld. Wie wil er niet een oneindige bankrekening die zichzelf steeds opnieuw automatisch aanvult. Hoe heerlijk zou dat zijn? Wanneer je geld kunt uitgeven als water, alles kunt kopen wat je hartje begeert en nooit meer financiële zorgen hoeft te hebben. Wanneer je niet meer hoeft te werken en alleen nog maar hoeft te doen wat je leuk vindt. Dat wil iedereen toch! Of niet?

Wat zou er gebeuren als je altijd genoeg geld zou hebben?

Hoe zou je leven eruit zien wanneer je altijd genoeg geld zou hebben? Zou je dan echt gelukkiger zijn? Tot op zekere hoogte misschien wel, ik heb namelijk zelf meegemaakt dat geld echt wel heel belangrijk is, vooral als je het niet hebt. Maar zodra alle behoeften zijn vervuld maakt heel veel geld hebben je echt niet gelukkiger. Ook dat weet ik uit ervaring. Persoonlijk geeft het mij veel meer voldoening als ik me ergens voor heb ingezet en het wordt beloond. Daardoor ´smaakt´ de beloning op de een of andere manier veel beter.

Het is hetzelfde als dat eerste koude drankje dat je drinkt na een flinke bergwandeling. Dat smaakt tien keer beter na die wandeling dan daarvoor. Het eten trouwens ook. Moeite moeten doen voor iets, geeft het waarde. 

Mijn eerste stereotoren

Ik weet nog wel dat ik van mijn allereerste salaris (ik was 15 en werkte toen in een notenwinkel) een radio heb gekocht met afneembare boxen en dubbel cassettedeck. Dat was destijds, we hebben het hier over eind jaren tachtig, een enorme uitgave. Helemaal voor een meisje van 15 jaar. Maar ohhh wat was ik er trots op en blij mee. Ik zal dat gevoel echt nooit meer vergeten. Uren en uren heb ik daar plezier van gehad. Die radio was echt van mij. Ik heb hem overigens nog steeds.

Alles kopen (of alles eten) wat je wilt maakt niet gelukkig

Door zelf te werken voor de dingen die ik graag wil, heeft geld voor mij waarde gekregen. Als mijn ouders me alles hadden gegeven wat ik wilde, zoveel als ik wilde en wanneer ik het wilde, had ik daar waarschijnlijk heel anders over gedacht. Hetzelfde geldt voor eten. Zie je oerbrein maar als dat kleine kind dat altijd wel wil eten. Dat altijd alles wil hebben, het liefst nu. En zie jezelf maar als die ouder, die de wens heeft om dat brein op te voeden tot fijn gezelschap. Zodat je er zonder zorgen mee door de supermarkt kunt lopen.

Wat geldt voor geld, geldt ook voor eten

Omdat er op iedere hoek van de straat eten verkrijgbaar is, zijn we de waarde van echte voeding volledig uit het oog verloren. Immers: als je kunt kiezen tussen een paprika en een zak chips, is voor veel mensen de keus duidelijk. Veel kinderen weten niet eens meer hoe groente eruitziet. Waar het nog geen 100 jaar geleden heel bijzonder was om iedere avond een goede maaltijd te kunnen eten, is het nu de normaalste zaak van de wereld. Waar je je vroeger nog kon verheugen op het eten omdat je echt honger had, is het nu iets dat je doet voor de TV of in de auto. En vaak niet omdat je honger hebt, maar vanuit stress of verveling of omdat het weer tijd is om te eten.

Je oerbrein vindt het prachtig

Door alles eten wat je wilt, wanneer je wilt en hoeveel je wilt, geef je jouw oerbrein volledig vrij baan. Je laat als het ware een kind van vijf alleen door de supermarkt lopen met een onbeperkt budget. Hierdoor ben je overgeleverd aan de grillen van je instinct. Je oerbrein bepaalt het menu van de dag en dat bestaat niet uit de Schijf van Vijf. Nee, dat kiest voor eten dat snel, makkelijk en lekker is, liefst met grote hoeveelheden suiker, zout en vet. Dit zorgt voor stress in je lijf en stress in je hoofd. Nog een reden voor je oerbrein om stevig de touwtjes in handen te houden. Bovendien leidt al dit pretvoer ertoe dat je wilskracht wordt uitgeschakeld en dat je honger blijft houden en meer wilt eten.

Je wilt meer, meer, meer...

Wanneer je oerbrein de eetregie voert, zal het ervoor zorgen dat je de hele dag bezig bent met eten. In je hoofd, in je omgeving, door letterlijk te eten of door vooral niet te willen eten. Je ziet het jezelf doen en kunt het niet stoppen. Natuurlijk zijn er mensen die prima om kunnen gaan met eten. Net zoals er mensen zijn die heel goed zijn met geld. Die altijd geld genoeg hebben en die heel makkelijk de verleiding online en in winkels kunnen weerstaan. Maar er zijn veel meer mensen die dat moeilijk vinden. Net zoals het weerstaan van alle eet-verleidingen die ons de hele dag omringen.

Zorg voor de juiste strategie

Een Gelukkige Eter kent dit mechanisme en heeft niet alleen voor zichzelf een goede manier gevonden om met eten om te gaan. Ze heeft ook losgelaten dat ze perfect moet zijn en alles perfect moet doen. In plaats daarvan geeft ze zichzelf wat ze echt nodig heeft en eet ze volgens een strategie die past bij haar brein. Welke manier dat is, is afhankelijk van hoe gelukkig haar brein wordt van eten (dit kun je hier testen). Vergelijk het ook hier maar met mensen die heel makkelijk geld uitgeven: die zijn veel beter af met een contant budget per week dan met een pinpas of creditcard. Als je dit weet van jezelf, dan kun je deze maatregel nemen en daardoor geef je jezelf wat je nodig hebt. Dat geeft rust en uiteindelijk ook zelfvertrouwen wanneer je ziet dat het werkt

Hetzelfde geldt voor eten. Wanneer jouw brein heel gelukkig wordt van eten, dan is het zaak om jezelf een ´eetbudget´ te gaan geven, samen met afspraken en een structuur die aansluit bij wat jouw brein nodig heeft. Hierdoor neem je de stress weg die eten voor jou met zich meebrengt en neem je weer zelf de leiding over jouw eetgedrag. En je oerbrein? Dat is blij, want het kan weer lekker gaan pitten en zal zich nergens meer mee bemoeien. 

Wil je hier meer over weten?

  • In het boek De Gelukkige Eter vind je een uitgebreide uitleg over de werking van ons eetmechanisme.
  • De eerste stap om te zetten in de richting van het versterken van je wilskracht en het verminderen van de bemoeienissen van je oerbrein is het stoppen met suiker en snelle koolhydraten. In de Eetgeluk Universiteit leer je hoe je dit op een fijne manier kunt doen.

Wat zijn jouw drie grootste Eetgeluk Saboteurs

carola-van-bemmelen_de-drie-grootste-eetgeluk-saboteurs

Beantwoord de vragen en ontvang het gratis e-book met daarin alle informatie over jouw drie grootste eetgeluk saboteurs. Zodat je vandaag nog jouw eerste stappen kunt zetten op weg naar een relaxte relatie met eten en blijvend gezond gewicht!

Nog meer Gelukkige Eter leesvoer...

Verdiep je verder in de psychologie en dynamiek van eten met onderstaande artikelen.

Vind je dit artikel interessant?

Deel het dan gerust. 

  • Elske schreef:

    Wat een enorm fijn stuk weer! Natuurlijk ‘weet’ ik het, maar blijkbaar is het nodig om het steeds weer te horen en als een druppel die steeds valt op een steen, uiteindelijk slijt het in en krijgt het steeds meer vorm in mijn leven. Fijn geschreven en uitgelegd. Je bent echt een topper en mijn (eet)goeroe, Carola!

  • >