De reden dat we overeten

carola-van-bemmelen_de-reden-dat-we-overeten
carola-van-bemmelen_de-reden-dat-we-overeten

Van leven om te eten naar eten om te leven...

Ieder bijzonder moment moet gevierd worden met ´iets lekkers´. Op het werk staat een droppot of koektrommel, kinderen krijgen worst bij de slager, een broodje bij de bakker en een snoepje in de supermarkt (ja écht, bij onze Jumbo staan enorme potten met suikerbanaantjes bij de kassa…). Eten is niet alleen van de partij bij leuke of fijne momenten, het is ook een troost bij al die momenten dat het even niet wil: wanneer je je verveelt, verdrietig bent of eenzaam voelt is er altijd nog eten. Als troost, als verdoving of als afleider.

Ons lichaam screent op voedingswaarde

Ons lichaam heeft een natuurlijke behoefte aan eten. Om de doodeenvoudige reden dat je eten nodig hebt om te kunnen overleven en voortplanten. Om die reden heb je van nature een basisbehoefte aan eten. Maar dit is maar klein en komt af en toe omhoog als het lichaam brandstof nodig heeft. Wanneer je daar op dat moment gehoor aan geeft met een voedende, onbewerkte maaltijd, is er absoluut een gevoel van beloning. Echter, dit is maar klein. Je voelt je dan rustig, verzadigd en tevreden, maar er zal geen trompetgeschal klinken in je brein.

Ons brein screent op beloningsfactor

Alle bewerkte en suikerrijke voeding daarentegen, veroorzaakt wel een jubelconcert in je brein. Het zorgt ervoor dat je brein zegt: ´Dit is goed, ik wil meer´. Hierdoor wordt je brein steeds alerter op belonende (lees bewerkte) voeding. Des te meer suikers, vetten en snelle koolhydraten een product bevat, des te beter het beloningsconcert dat in het vooruitzicht ligt, dus daar wordt op gescreend. Doordat de beloning van deze producten zo intens is, is het verlangen ernaar dat ook. Om die reden is het zo lastig om dat stuk appeltaart of dat ijsje voorbij te lopen.

Kortom: voeding die een lage beloning geeft, zorgt voor een laag verlangen naar eten, voeding die een hoge beloning geeft, zorgt voor een groot verlangen naar eten. En laten de supermarkten nou vol liggen met die laatste categorie…

De beloningsspiraal

Hierdoor kom je in een spiraal terecht waarin je niet alleen steeds meer gaat verlangen naar belonende voeding (je brein raakt verslaafd), maar waarin ook de dagelijkse, normale dingen steeds minder interessant worden omdat die eenvoudigweg een te lage beloning geven in je brein. Je ziet dit ook gebeuren met junks en alcoholisten: de drugs en de alcohol worden steeds belangrijker totdat ze uiteindelijk alleen nog maar leven voor de kick die ze ervan krijgen. Al het andere is niet meer belonend genoeg en wordt vergeten. Ze zijn gevangen in de beloningsspiraal. Hetzelfde geldt voor mobiele telefoons: Facebook, appen en games zijn heel belonend voor je brein en saboteren voordat je het weet je relaties en gezinsleven.

Het recept voor frustratie

Met eten is inmiddels hetzelfde aan het gebeuren. Het lijkt wel alsof onze maatschappij alleen nog maar draait om eten. En dan heb ik het niet alleen over ongezond eten dat op iedere hoek van de straat verkrijgbaar is en afspraken die lijken te draaien om eten, maar ook over de hype op het gebied van gezonde voeding. De winkels liggen vol met kookboeken en lifestyleboeken, op tv struikel je over de kookprogramma´s, bakprogramma´s en afvalprogramma´s en er zijn steeds meer foodfestivals, foodmarkets en kookstudio´s.

Eten is van bijzaak een hoofdzaak geworden: we hebben allemaal een sterk verlangen naar een gezond en slank lichaam, maar we hebben daarnaast een nog sterker verlangen naar eten. Het recept voor frustratie als je het mij vraagt.

Hoogste tijd dus voor een belangrijke overdenking:

Hoe zou je leven eruitzien zonder eten?

Hoeveel energie besteed je op dit moment aan het verlangen naar eten? Aan bezig zijn met eten (of diëten)? Hoeveel energie zou je ook aan iets anders kunnen besteden? Denk hier eens goed over na: welk cijfer zou je jouw leven geven als je al het eten uit je leven zou schrappen? Is het dan nog steeds zo goed? Of wordt het dan een mager zesje of zelfs dikke onvoldoende? Zou je het kunnen, al het eten uit je leven schrappen? Zou je het willen? En zo nee: waarom niet, wat geeft eten je?

Maak je leven spannend en je eten saai

De eerste stap om te zetten naar een relaxte relatie met voeding doe je door voeding weer de plek in je leven te geven waar het thuishoort: op de achterbank. Stop met het eten van alle suikers en bewerkte koolhydraten en start met het voeden van je lichaam. Wanneer je dit op de juiste manier doet, zal je behoefte aan en focus op eten vanzelf minder worden. En dat is zo fijn: hierdoor komt de energie vrij waarmee je jouw leven spannender en interessanter kunt gaan maken. Zodat je geen eten meer nodig hebt om de boel op te leuken.

Wat zijn jouw drie grootste Eetgeluk Saboteurs

carola-van-bemmelen_de-drie-grootste-eetgeluk-saboteurs

Beantwoord de vragen en ontvang het gratis e-book met daarin alle informatie over jouw drie grootste eetgeluk saboteurs. Zodat je vandaag nog jouw eerste stappen kunt zetten op weg naar een relaxte relatie met eten en blijvend gezond gewicht!

Nog meer Gelukkige Eter leesvoer...

Verdiep je verder in de psychologie en dynamiek van eten met onderstaande artikelen.

Vind je dit artikel interessant?

Deel het dan gerust. 

>